Αντρές Νοτσιόνι: Το τελευταίο τανγκό στην Κωνσταντινούπολη

Ο Αντρές Νοτσιόνι θα συμμετάσχει στο Final Four για τελευταία φορά στην καριέρα του! Το EuroLeague Greece αποχαιρετά τον "Τσάπου" όπως του αρμόζει, με τη βοήθεια των συνοδοιπόρων του τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Σχόλια

Το Final Four της Κωνσταντινούπολης θα είναι ιστορικής σημασίας για έναν από τους παίκτες που θα βρεθούν στην Τουρκία τις επόμενες ημέρες. Το μυαλό όλων πηγαίνει σε αυτούς που θα διεκδικήσουν το πρώτο τους τρόπαιο ενδεχομένως, αλλά μεγαλύτερη σημασία ακόμη κι από αυτό έχει το γεγονός πως θα είναι το τελευταίο στο οποίο θα βρεθεί ο Αντρές Νοτσιόνι.

Επιμέλεια: Αλέξανδρος Τρίγκας - Βασίλης Τεμπέλης

Μετά από δύο δεκαετίες στην δράση, ο 37χρονος φόργουορντ αποφάσισε πριν από μερικές εβδομάδες πως έφτασε η ώρα να πει το "αντίο". Το μεσημέρι της 3ης Απριλίου χρησιμοποίησε τον λογαριασμό του στο Twitter για να ενημερώσει όλο τον κόσμο πως αυτά θα είναι μερικά από τα τελευταία παιχνίδια που θα τον δούμε στα παρκέ. Με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, στο Final Four. Όπως του αξίζει άλλωστε.

Ένας από τους πιο σκληρούς παίκτες που έχουν περάσει από την EuroLeague, ο παίκτης που συνέδεσε το όνομά του με τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Αργεντινής στις μεγάλες διοργανώσεις, αυτός με τον οποίο δεν ήθελε κανείς να τσακωθεί μέσα στον αγώνα, εκείνος που αποτελούσε μόνιμα πρόβλημα για τον αντίπαλο προπονητή. Ο "Τσάπου" (σ.σ.: το συγκεκριμένο παρατσούκλι τού "μπήκε" από την παιδική σειρά που σημείωσε τεράστια επιτυχία στην Αργεντινή από το 1972 έως το 1981 "El Chapulin Colorado") πήρε το... μήνυμα από το σώμα του, κι αποφάσισε να αποχωρήσει από το προσκήνιο της δράσης για να αφήσει χώρο στους υπόλοιπους.

Δίχως απωθημένα ενδεχομένως, με εξαίρεση εκείνον τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ινδιανάπολις, όπου η Σερβία πανηγύρισε στο τέλος. Κατά τα λοιπά, τα έζησε όλα. Ή σχεδόν όλα. Ολυμπιακούς Αγώνες, EuroLeague, Παναμερικανικούς Αγώνες, ΝΒΑ. Δεν άφησε κάτι στο οποίο να μην έχει αφήσει το στίγμα του, να μην έχει ζήσει μεγάλες χαρές.

 

ΟΚ, στο ΝΒΑ δεν κατάφερε να είναι το ίδιο καθοριστικός για τις ομάδες του, αλλά το πέρασμά του από Chicago Bulls (2004-'09), Sacramento Kings (2008-'10) και Philadelphia Sixers (2010-'12) μόνο κακό δεν ήταν. Σε εννέα χρόνια στο καλύτερο πρωτάθλημα του πλανήτη μέτρησε 10.5 πόντους (με 37.3% στα τρίποντα), 4.5 ριμπάουντ και 1.2 ασίστ κατά μέσο όρο, μετρώντας παράλληλα τέσσερις παρουσίες σε playoffs, με 13 πόντους, 6 ριμπάουντ και 1.3 ασίστ ανά αγώνα στην post season.

Ήταν (πολύ) ικανός και τυχερός, ταυτόχρονα. Πάνω απ όλα όμως, ήταν ηγέτης. Παρότι η θέση του ("4") δεν τον βοηθούσε να επιδρά τόσο όσο άλλοι στη διάρκεια ενός αγώνα. Όπως και να έχει, δεν άργησε να του μπει η ταμπέλα του "σκληρού", του "άγριου", του "ηγέτη" στις ομάδες που αγωνίστηκε. Κατά κύριο λόγο σε Τάου και Ρεάλ Μαδρίτης. Αν κι έχει συνδέσει το όνομά του με την πρώτη, με τη "Βασίλισσα" με την οποία έφτασε μέχρι την κορυφή της Ευρώπης το 2015.

Εκεί κι αν επηρέασε τις καταστάσεις που διαμορφώθηκαν με Φενέρμπαχτσε (ημιτελικός) και Ολυμπιακό (τελικός) στο Final Four της Μαδρίτης. Σε... προχωρημένη ηλικία (35 ετών) αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του Final Four κι έβαλε στο παλμαρέ του το μοναδικό ενδεχομένως τρόπαιο που του έλειπε. Γιατί ξεχώρισε σε αυτή τη διαδρομή;

 

Προσωπικότητα, με τα όλα του

Την απάντηση δίνει ο Κάρλος Ντελφίνο στο EuroLeague Greece. Επί σειράς ετών συμπαίκτης του στους "γκαούτσος", ένας από τους ανθρώπους που τον έζησαν έντονα σε όλη αυτή τη διαδρομή. "Με τον Αντρές γνωριζόμαστε πολύ καιρό, από τότε που ήμασταν παιδιά. Έπαιζε ακόμη στην Union de Santo Tome, όταν ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή", αναφέρει αρχικά για να προσθέσει: "Από παιδί ξεχώριζε για την αποφασιστικότητα και την πειθαρχία του. Ήταν δύο στοιχεία που ξεχώριζες πάνω του από πολύ μικρή ηλικία".

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πότε τον ακολουθούσε η φήμη του "κοχονάτου" (sic) σάς δόθηκε η απάντηση. "Το πιο σημαντικό αυτής της γενιάς (των 79άρηδων και τον 80άρηδων) ήταν ότι κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην Αθήνα και το ασημένιο στο Πεκίνο. Τεράστιες επιτυχίες, χωρίς προηγούμενο. Ήμασταν όλοι μεγάλες προσωπικότητες, αλλά αφήσαμε έξω από την πόρτα τα "εγώ" μας για να δουλέψουμε σαν ομάδα. Σχηματίσαμε ένα καλό σύνολο στην Αργεντινή και αυτή η χημεία που είχαμε εντός γηπέδου, μεταφέρθηκε κι εκτός. Μας βοήθησε να δείξουμε το επίπεδό μας ως σύνολο".

Παρεμπιπτόντως, σε ό,τι αφορά το τελετουργικό που ακολουθεί πριν από κάθε μεγάλο παιχνίδι; Όσο περίεργο κι αν ακουστεί "μιλάει πολύ πριν από τα παιχνίδια, είναι σαν να ακούς το ραδιόφωνο. Δεν μπορεί να σταματήσει, κάποιες φορές μιλάει κι εν ώρα αγώνα (γελάει), αλλά τι να τον κάνεις;". Κι όταν του ζητήσαμε να ξεχωρίσει μια ξεχωριστή στιγμή που έζησε μαζί του, παρουσιάστηκε αναποφάσιστος: "Υπάρχουν σίγουρα πολλές τέτοιες στιγμές, είναι αδύνατον να τις θυμηθώ όλες. Είναι από τους πιο διασκεδαστικούς συμπαίκτες που είχα ποτέ. Αφήνει την προσωπικότητά του να φανεί, με το μακρύ μαλλί και το μουστάκι, με όλα".

 

Καλύτερα, να πήγαινε για ψάρεμα...

Δεν είχε την τύχη του Ρούμπεν Βολκοβίσκι βλέπετε. Ο πρώην παίκτης του Ολυμπιακού (2003-'04) έχει έναν καλό λόγο για να θυμάται τη φιλία του με τον "Τσάπου". Το ψάρεμα. "Η αλήθεια είναι ότι περάσαμε αρκετό χρόνο μαζί. Βέβαια, ο περισσότερος ήταν στην εθνική, σε ξενοδοχεία αλλά και σε μεγάλα τουρνουά, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες", εξήγησε σε πρώτο χρόνο, για να προσθέσει πως "για να είμαι ειλικρινής, έχουμε πάει και για ψάρεμα μαζί. Είναι εκπληκτικός τύπος για παρέα. Εξάλλου και στους δυο μας αρέσει το ψάρι (γέλια)". Απέφυγε βέβαια να αποκαλύψει τις επιδόσεις του άλλοτε συμπαίκτη του στο ψάρεμα. Θα είχε μάλλον τους λόγους του.

"Για να σοβαρευτούμε, το πιο σημαντικό για εκείνον ήταν ότι μπορούσε να παίξει το ίδιο καλά ανεξαρτήτως του ποιος ήταν ο προπονητής. Στο λέω αυτό γιατί δεν επηρεαζόταν η ψυχολογία ή η απόδοσή του. Είχε τέτοια νοοτροπία, μέσα κι έξω από το γήπεδο που δεν άφηνε το παραμικρό να τον επηρεάσει και να τον βγάλει από την πορεία του. Ήθελε πάντοτε να κερδίζει, είτε έπαιζε σε τελικό είτε ήταν στην προπόνηση", εξήγησε για να τονίσει πως "για κάτι τέτοια έμεινε στο υψηλότερο επίπεδο τόσα χρόνια. Σταθερά στο κορυφαίο επίπεδο, όχι μία στο τόσο".

Δάσκαλος και ψυχολόγος

Αν τώρα νομίζετε πως ο σκληρός και άγριος τύπος που βλέπετε στο παρκέ είναι, κάνετε λάθος. Δεν το λέμε εμείς (φευ), το λέει ο Πάμπλο Λάσο, που τον έχει ζήσει την τελευταία τριετία. "Είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος, που μεταφέρει στο γήπεδο τον χαρακτήρα που έχει κι εκτός αυτού. Μιλάμε για έναν παίκτη που δουλεύει σκληρά, κάθε μέρα, για να γίνει καλύτερος. Ακόμη και τώρα. Είναι ηγετικός σε πολλά κομμάτια, όχι μόνο όταν ξεκινάει ο αγώνας, γι αυτό κι είναι τόσο πολύτιμος για τη Ρεάλ Μαδρίτης αυτά τα χρόνια", ανέφερε στο EuroLeague Greece.

Κλήθηκε βέβαια να διευκρινίσει κάποια πράγματα, για να πει πως "εκτός γηπέδου είναι ένας κανονικός τύπος. Αγαπάει την οικογένειά, τα παιδιά, τη γυναίκα του. Όπως ακριβώς αγαπάει τους συμπαίκτες του. Προσπαθεί να ευχαριστηθεί τον ελεύθερο χρόνο, έχοντας ζήσει τόσα χρόνια στα γήπεδα, με προπονήσεις, αγώνες και υποχρεώσεις".

Φυσικά, ο λόγος δεν θα μπορούσε παρά να δοθεί επίσης στον βενιαμίν της Ρεάλ Μαδρίτης. Τον Λούκα Ντόντσιτς, που θα μπορούσε να είναι ακόμη και γιος του. Τους χωρίζουν άλλωστε είκοσι χρόνια. Για να καταστεί ακόμη πιο σαφές, θα σας πούμε πως όταν ο "Τσάπου" ξεκίνησε την καριέρα του (το 1996), ο Rising Star της φετινής σεζόν στην EuroLeague δεν είχε γεννηθεί ακόμη. Για τέτοιο χάσμα γενεών μιλάμε. Χάσμα που γεφυρώνεται στο γήπεδο, με τον Αντρές Νοτσιόνι να τον έχει από κοντά για να τον συμβουλέψει, να του μάθει τα κατατόπια και να τον βοηθήσει να αποφύγει τα λάθη που μπορούν να τον σημαδέψουν, είτε ως άνθρωπο είτε ως παίκτη.

"Κάθε φορά που μπαίνει στο γήπεδο, δίνει ό,τι έχει, επιθετικότητα, εκρηκτικότητα, διάθεση. Ανεβάζει κατακόρυφα το επίπεδο ανταγωνισμού στην ομάδα. Δεν μπορείς να πεις πολλά περισσότερα, αυτά τα λένε όλα νομίζω. Συνεισφέρει στα πάντα, γι αυτό νιώθω ευγνώμων που παίζω δίπλα του", σχολίασε ο 18χρονος πλεϊμέικερ πριν προσθέσει κι αυτός πως "εκτός παρκέ είναι φανταστικός. Πάντα με συμβουλεύει, μου μιλάει, με βοηθάει. Κι όχι μόνο εμένα (λόγω ηλικίας), αλλά κι όποιος χρειάζεται τη βοήθειά του. Μας επισημαίνει τα λάθη μας, προσπαθεί να κάνει τους πάντες καλύτερους. Επομένως είναι προνόμιο για μένα να έχω έναν τέτοιο τύπο στα αποδυτήρια, δίπλα μου".

 

Τι παίχτηκε με τις ελληνικές ομάδες;

Κι αφού σκιαγραφήθηκε ο χαρακτήρας και η νοοτροπία του, ήρθε η ερώτηση του εκατομμυρίου. Υπήρξε ποτέ το ενδεχόμενο να τον δούμε στην Ελλάδα για κάποιον από τους δύο "αιώνιους". Ο Κάρλος Ντελφίνο απάντησε σχετικά, αλλά δεν έλυσε τον γρίφο. "Δεν έχω καν ιδέα αν είχε πρόταση από τον Παναθηναϊκό ή τον Ολυμπιακό τα προηγούμενα χρόνια. Πιθανότατα να τον προσέγγισαν κάποια στιγμή, τον ήθελαν άλλωστε όλες οι ομάδες του κορυφαίου επιπέδου για αυτό που ήταν και προσέφερε, μην γελιόμαστε", κατέληξε μιλώντας στο EuroLeague Greece.

Αυτός ήταν ο δικός μας επίλογος, ο δικός του θα γραφτεί σε μερικές ημέρες από τον ίδιο στο Sinan Erdem. Οι τελευταίες του παραστάσεις στην EuroLeague είναι μπροστά, κι η Φενέρμπαχτσε η ομάδα κόντρα στην οποία θέλει να σημειώσει την προτελευταία ευρωπαϊκή νίκη της καριέρας του. Την τελευταία την έχει κυκλώσει για το βράδυ της 21ης Μαΐου. Έφτασε η ώρα για το τελευταίο τανγκό. Στην Κωνσταντινούπολη.

SHARE:

BEST OF NETWORK

ΚΥΡΙΑΚΗ 21/5

EUROLEAGUE EDITORS

ΜΑΤ ΛΟΤΖΕΣΚΙ

Ο Ματ Λοτζέσκι τόνισε πως ο Ολυμπιακός πήγε στο Final Four με στόχο να κατακτήσει το τρόπαιο και εύχεται να μπορούσε να παίξει στον ημιτελικό κόντρα στην ΤΣΣΚΑ.

ΚΕΙ ΣΙ ΡΙΒΕΡΣ

Ο Κέι Σι Ρίβερς blog-άρει στο EuroLeague Greece για τον αγώνα με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την επιστροφή του Τζέιμς Γκιστ που αλλάζει τον Παναθηναϊκό Superfoods.

FANTASY CHALLENGE

Η ΔΙΕΤΙΑ ΠΟΥ Ο ΓΚΑΛΗΣ ΣΜΠΑΡΑΛΙΑΣΕ ΤΟ RANKING

Εχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιοι θα ήταν οι αριθμοί του Νίκου Γκάλη αν έπαιζε στη σύγχρονη EuroLeague; Το BasketStories βρήκε τις σοκαριστικές επιδόσεις του στην αρχή των 90's και το Sport24.gr σας τις παρουσιάζει.