Αυτά μας μαθαίνει το φετινό Final Four

Από την πρόκριση των ΤΣΣΚΑ, Ρεάλ, Ολυμπιακού και Φενέρ στο Final Four προκύπτουν δύο σημαντικά μαθήματα: το "λάθος" του Σφαιρόπουλου περί αδικίας στα πλέι-οφ και η σημασία της συνέχειας (προπονητής, κορμός). Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους και ο Στέφανος Τριαντάφυλλος τους δίνει το λόγο.

Σχόλια

Αμέσως μετά την πρόκριση του Ολυμπιακού ο Γιάννης Σφαιρόπουλος αφιέρωσε τη νίκη στη μνήμη της συζύγου του Γιώργου Αγγελόπουλου και εν συνεχεία αναφέρθηκε στο παιχνίδι και στην πρόκριση του Ολυμπιακού. Εν συνεχεία τοποθετήθηκε και για το σύστημα διεξαγωγής της Euroleague και πιο συγκεκριμένα για το "άδικο" όπως το χαρακτήρισε σύστημα των προημιτελικών, θεωρώντας ότι μετά έναν μαραθώνιο 30 αγωνιστικών η ομάδα με το πλεονέκτημα έδρας, επί της ουσίας δεν αποκτά συντριπτικό αβαντάζ, αλλά ρισκάρει να πετάξει τον κόπο όλης της χρονιάς σε ένα παιχνίδι, ή έστω σε λίγα παιχνίδια.

Προς τιμήν του ο προπονητής του Ολυμπιακού μίλησε για αυτό το θέμα μετά την πρόκριση της ομάδας του, ωστόσο, η ίδια η χρονιά τον διέψευσε. Είτε συμφωνεί κάποιος, είτε όχι με την απευθείας πρόκριση στο Final Four μέσω της κανονικής περιόδου, η ουσία είναι ότι το φετινό σύστημα αποδείχτηκε 100% ακριβοδίκαιο. Μπορεί εντέλει οι τρεις ομάδες με πλεονέκτημα να προκρίθηκαν και ο 4ος Παναθηναϊκός να έχασε το αβαντάζ του απέναντι στην Φενέρμπαχτσε, αλλά τα στοιχεία λένε την απόλυτη αλήθεια: προκρίθηκαν οι ομάδες που το άξιζαν.

Δεν χρειάζεται να γίνει λόγος για την "σκούπα" των Τούρκων που έσπασαν όχι μια, αλλά δύο φορές την έδρα του Παναθηναϊκού, όσο το γεγονός ότι από την αρχή της χρονιάς οι τέσσερις ομάδες που μέτρησαν τις περισσότερες αγωνιστικές στην πρώτη 4άδα της κανονικής περιόδου ήταν αυτές που πήγαν στο φάιναλ-φορ!

Αναλυτικά:

 

Ομάδα

Αγωνιστικές

στην 4άδα

ΤΣΣΚΑ

30

Ρεάλ

30

Ολυμπιακός

28

Φενέρ

24

Μπασκόνια

16

Παναθηναϊκός

11

Νταρουσάφακα

7

Μπαρτσελόνα

4

Μιλάνο

4

Μακάμπι

1

Ερυθρός Αστέρας

1

 

*Υπολογίζονται και οι ισοβαθμίες για την 4η θέση, καθώς με λειψές αγωνιστικές επί της ουσίας δεν στέκουν τα tie breaking κριτήρια.

Ίδιος προπονητής, κορμός και συνέχεια

 

Το φετινό "πιλοτικό" σύστημα διεξαγωγής πρόσφερε απλόχερα πολλά μαθήματα στις ομάδες. Όχι μόνο στους προπονητές και τα τιμ τους, αλλά στους παίκτες και φυσικά στις διοικήσεις. Όλα αυτά έχουν αναλυθεί πολλές φορές, σχετικά με τη στελέχωση, αλλά και τις δυσκολίες που προκύπτουν από τα συνεχόμενα παιχνίδια και είναι σίγουρο ότι την επόμενη χρονιά οι συμμετέχοντες θα είναι ακόμη πιο έτοιμοι για τη νέα πρόκληση.

Σε ότι αφορά τη σύγκριση των ομάδων που προκρίθηκαν στο φάιναλ-φορ προκύπτει ένα ασφαλές συμπέρασμα: ο κορμός, η παραμονή του ίδιου προπονητή και η συνέχεια του προγράμματος. Αυτά είναι τα τρία βασικά συστατικά της επιτυχίας.

α) προπονητής

Και οι τέσσερις ομάδες που προκρίθηκαν έχουν τον ίδιο προπονητή για τουλάχιστον τρίτη χρονιά. Ο Ιτούδης ανέλαβε την ΤΣΣΚΑ το καλοκαίρι του 2014 (3η χρονιά), ο Πάμπλο Λάσο το καλοκαίρι του 2011 (5η χρονιά), ο Γιάννης Σφαιρόπουλος τον Νοέμβριο του 2014 (3η χρονιά) και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς το καλοκαίρι του 2013 (4η χρονιά).

 

Οι μοναδικές ομάδες με "σταθερό" προπονητή που δεν προκρίθηκαν ήταν ο Ερυθρός Αστέρας (ο Ράντοβιτς βρίσκεται στην 3η του χρονιά), η Μπάμπεργκ (ο Τρινκέρι βρίσκεται στην 3η του χρονιά) και η Γαλατάσαραϊ (ο Αταμάν βρίσκεται στην 5η χρονιά του). Επομένως, η μοναδική ομάδα που αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα είναι η ομάδα του Βελιγραδίου, η οποία όμως παίζει σε εντελώς διαφορετικά δεδομένα και έχει καταφέρει να έχει μια σταθερά καλή πορεία τις τελευταίες σεζόν. Γιατί εξαιρούνται οι άλλες δύο; Γιατί είναι ομάδες που δεν έχουν σταθερή παρουσία στην Euroleague, καθώς έχουν κάνει πέρασμα από το Eurocup (μια χρονιά η Μπάμπεργκ, δύο η Γαλατά).

β) ο κορμός

Η ΤΣΣΚΑ, η Ρεάλ και ο Ολυμπιακός είναι οι ομάδες που κράτησαν τους περισσότερους παίκτες (εντός rotation) μεταξύ των 16 μονομάχων της Euroleague την τελευταία 3ετία! Ο Ολυμπιακός έχει 7 παίκτες, συμπεριλαμβανομένου και του Κώστα Παπανικολάου που έλειψε μεν δύο χρονιές, αλλά πρέπει να θεωρεί "παλιός". Οι υπόλοιποι έξι είναι οι Σπανούλης, Πρίντεζης, Μάντζαρης, Παπαπέτρου, Αγραβάνης και Λοτζέσκι. Το ίδιο ισχύει και για την Ρεάλ που έχει ποντάρει στον ίδιο κορμό 7 παικτών (Γιουλ, Κάρολ, Ματσιούλις, Νοτσιόνι, Φερνάντεθ, Ρέγες και Αγιόν), αλλά και για την ΤΣΣΚΑ που έχει μια ίδια 6άδα (Τεόντοσιτς, Τζάκσον, Κριάπα, Βοροντσέβιτς, Φριτζόν, Χάινς).

Ποια είναι η εξαίρεση; Η Φενέρμπαχτσε. Η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς άλλαξε κατά ένα μεγάλο ποσοστό τα δύο πρώτα χρόνια. Και αυτό γιατί ο "Ζοτς" είχε βρει συμβόλαια από την εποχή Πιανιτζάνι και τη δεύτερη χρονιά αποφάσισε για προσωπικούς λόγους να "καθαρίσει" τον τούρκικο κορμό των διεθνών παικτών. Από την σεζόν 2014-15 επί της ουσίας διασώθηκαν μόνο τρεις παίκτες (Μπογκντάνοβιτς, Μαχμούτογλου, Βέσελι), ωστόσο και πάλι θα πρέπει να γίνει μια έντονη υποσημείωση: η Φενέρ σε σχέση με πέρσι άλλαξε ελάχιστα το αγωνιστικό της προφίλ. Κράτησε τον ίδιο κορμό παικτών (Μπογκντάνοβιτς, Βέσελι, Ούντο, Ντατόμε, Άντιτς, Σλούκα, Μαχμούτογλου, Ερσέκ, Ντίξον) και επί της ουσίας προχώρησε σε μια αλλαγή (Νάναλι αντί Χίκμαν) και στην προσθήκη του Μπένετ κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

Το ίδιο μοτίβο ακριβώς ακολούθησαν οι άλλες τρεις ομάδες, που επί της ουσίας βασίστηκαν σε ένα συμπαγή άξονα από την περσινή χρονιά και έκαναν τις απαιτούμενες βοηθητικές κινήσεις. Ο Ολυμπιακός για παράδειγμα διέγνωσε εγκαίρως τις περσινές του αδυναμίες και πήρε σουτέρ (Γκριν) αντί του Στρόμπερι, κάλυψε το κενό του Χάντερ με τον Μπιρτς και καλωσόρισε τον τραυματία Γιανγκ, λύνοντας επί της ουσίας το κενό που είχε δημιουργηθεί σε ότι αφορά τις δύο εναλλακτικές λύσεις των αθλητικών σέντερ. Τον βόλεψε φυσικά το φορμάρισμα του Παπανικολάου, που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια της χρονιάς και ακολούθησε και η αναγκαστική αλλαγή του Χάκετ με τον Ουότερς.

Η ΤΣΣΚΑ από τη μεριά της δαπάνησε αρκετά χρήματα για να κρατήσει τους παίκτες που κατέκτησαν την Ευρωλίγκα. Η εντολή του Δημήτρη Ιτούδη για διατήρηση του ίδιου ρόστερ ήταν ρητή και το μόνο που έκαναν οι Ρώσοι ήταν να προσθέσουν έναν ακόμη ψηλό (Όγκαστιν), μπροστά από τον ευπαθή στους τραυματισμούς Φρίλαντ και έναν ακόμη γηγενή φόργουορντ που έλαμψε στην VTB (Αντόνοφ).

 

Όσο για τη Ρεάλ; Επιβεβαιώνει πλήρως τον κανόνα. Έμειναν οι Γιουλ, Φερνάντεθ, Ντόνσιτς, Κάρολ, Ματσιούλις, Τέιλορ, Νοτσιόνι, Ρέγες, Αγιόν και Τόμπκινς. Σύνολο; Δέκα παίκτες. Ο Ντρέιπερ επέστρεψε για να καλύψει το κενό του Σέρχιο Ροντρίγκεθ, ενίσχυσε την προβληματική της γραμμή ψηλών με τον Οθέλο Χάντερ (τον οποίο είχε κλείσει πριν το καλοκαίρι). Δεν αντικατέστησε ούτε τον Ρίβερς, ούτε τον Ν'Ντονγκ. Αντίθετα πρόσθεσε εν συνεχεία τον Άντονι Ράντολφ, έστω και από καραμπόλα. Οι φήμες λένε ότι ο Αμερικάνος που έλαμψε με την Λοκομοτίβ Κουμπάν του Γιώργου Μπαρτζώκα θα κάλυπτε το κενό του Αγιόν που "μετακόμιζε" στην Κωνσταντινούπολη. Μόνο που ο Μεξικανός άλλαξε γνώμη λόγω της κατάστασης στην Τουρκία και έτσι ο Πάμπλο Λάσο βρέθηκε με μια γεμάτη front-line. Για αυτό και την πλήρωσε τελικά ο Αουγκούστο Λίμα που δόθηκε δανεικός στην Ζαλγκίρις Κάουνας γιατί περίσσευε.

Από την άλλη μόνο μια ομάδα κράτησε αντίστοιχα πολλούς παίκτες χωρίς να καταφέρει να προκριθεί στο φάιναλ-φορ. Ο λόγος για τον Ερυθρό Αστέρα που από το 2014-15 έχει σταθερό κορμό έξι γηγενών παικτών (Σιμόνοβιτς, Λάζιτς, Ντάνγκμπιτς, Μίτροβιτς, Γκούντουριτς, Γιόβιτς), συν τον Τζένκινς που είχε λείψει ενδιάμεσα μια χρονιά στο Μιλάνο. Βέβαια και πάλι πρέπει να γίνει λόγος για τη μεγάλη οικονομική διαφορά του ρόστερ των Σέρβων με τις υπόλοιπες ομάδες, αλλά και το γεγονός ότι στο πέρασμα των χρόνων έχασε υπερ-πολύτιμους παίκτες για τη λειτουργία της, όπως ο Μαριάνοβιτς, ο Ζίρμπες, ο Κίνσεϊ, ο Κάλινιτς και ο Μίλερ.

Να δούμε αναλυτικά από πόσους παίκτες απαρτίζεται συνολικά ο κορμός των ομάδων την τελευταία 3ετία

 

Ομάδα

Ίδιοι παίκτες

(2014-17)

Παίκτες

Ρεάλ

7

Γιουλ, Ρέγες, Φερνάντεθ,

Κάρολ, Αγιόν, Νοτσιόνι,

Ματσιούλις

Ολυμπιακός

7

Σπανούλης, Πρίντεζης, Μάντζαρης,

Παπαπέτρου, Λοτζέσκι, Αγραβάνης,

Παπανικολάου*

Ερυθρός Αστέρας

6(7)

Γιόβιτς, Σιμόνοβιτς, Μίτροβιτς,

Ντάνγκουμπιτς, Γκούντουριτς, Τζένκινς**

ΤΣΣΚΑ

6

Τεόντοσιτς, Χάινς, Φριτζόν,

Βοροντσέβιτς, Κριάπα, Τζάκσον

Ούνιξ

5

Πανίν, Λάγκφορντ, Αντίποφ

Καϊμακόγλου, Πονκρασόφ

Ζαλγκίρις

4(5)

Λεκαβίτσιους, Γιανκούνας, Γιαβτόκας,

Ουλανόβας, Μιλάκνις***

Μακάμπι

4(5)

Σμιθ, Πνίνι, Λάντεσμπεργκ,

Οχαγιόν, Αλεξάντερ****

Μπαρτσελόνα

4

Ναβάρο, Τόμιτς, Όλεσον,

Ντόλμαν

Παναθηναϊκός

4

Χαραλαμπόπουλος, Φώτσης,

Παππάς, Γκιστ

Φενέρ

3

Μπογκντάνοβιτς, Βέσελι,

Μαχμούτογλου

Εφές

3

Μπαλμπάι, Οσμάν, Ερτέλ

Μπασκόνια

3

Σενγκέλια, Τζοπ, Τιλί

Μπάμπεργκ

3

Στρέλνιεκς, Χάρις, Τάις

Μιλάνο

1

Τσερέλα

Γαλατάσαραϊ

1

Γκιουλέρ

 

*Ο Παπανικολάου έλειψε την πρώτη σεζόν (Μπαρτσελόνα) και επέστρεψε στον Ολυμπιακό όπου αγωνιζόταν από το 2009 στα μέσα της σεζόν 2014-15
**Ο Τσαρλς Τζένκινς την σεζόν 2015-16 έπαιξε στο Μιλάνο.
***Ο Αρτούρας Μιλάκνις έπαιξε την σεζόν 2015-16 στην Ούνιξ Καζάν.
****Ο Τζόι Αλεξάντερ τη σεζόν 2015-16 έπαιξε στη Σάσαρι.

Κορμός, κορμός, κορμός. Και πίστη στο προπονητικό πρόγραμμα. Αυτό αναφέρει το ευαγγέλιο της επιτυχίας.

SHARE:

BEST OF NETWORK

ΚΥΡΙΑΚΗ 21/5

EUROLEAGUE EDITORS

ΜΑΤ ΛΟΤΖΕΣΚΙ

Ο Ματ Λοτζέσκι τόνισε πως ο Ολυμπιακός πήγε στο Final Four με στόχο να κατακτήσει το τρόπαιο και εύχεται να μπορούσε να παίξει στον ημιτελικό κόντρα στην ΤΣΣΚΑ.

ΚΕΙ ΣΙ ΡΙΒΕΡΣ

Ο Κέι Σι Ρίβερς blog-άρει στο EuroLeague Greece για τον αγώνα με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την επιστροφή του Τζέιμς Γκιστ που αλλάζει τον Παναθηναϊκό Superfoods.

FANTASY CHALLENGE

Η ΔΙΕΤΙΑ ΠΟΥ Ο ΓΚΑΛΗΣ ΣΜΠΑΡΑΛΙΑΣΕ ΤΟ RANKING

Εχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιοι θα ήταν οι αριθμοί του Νίκου Γκάλη αν έπαιζε στη σύγχρονη EuroLeague; Το BasketStories βρήκε τις σοκαριστικές επιδόσεις του στην αρχή των 90's και το Sport24.gr σας τις παρουσιάζει.